Tag

oi!

CRUCIAL CHANGE – The fire next time – recenzja

Lewicowy oi! z USA. Istnieje takie zjawisko. Nie antyfaszystowski, nie antyrasistowski, nie nierasistowski, ani tym bardziej „apolityczny, ale nie gramy z nazistami”. W końcu zespół, który na pytanie o przekonania ma do powiedzenia więcej, niż to przeciwko czemu jest. Mało tego, potrafi swoje poglądy uargumentować, podeprzeć literaturą i tak dalej.

Czytaj dalej >>>

22 Long Riffs – Balle populaire – recenzja

Kilku moich kolegów ma od dłuższego, lub krótszego czasu delikatnego jobla na punkcie oi!music z Francji. Tudzież ogólnie francuskiego punk rocka. Jedni Rixe, inni Syndrome 81, jeszcze inni (tych rozumiem w sumie najbardziej, nie chodzi wyłącznie o liryki) Brigada Flores Magon

Czytaj dalej >>>

THE ANALOGS – East Side Stories/ Single 2016-2017 – recenzja

Tego jeszcze nie grali. The Analogs po angielsku. I to na siedmiocalowym winylu wydanym przez czołowe niemieckie wydawnictwo oi/punk – Contra Records. Jest to o tyle ciekawe, że odkąd pamiętam zespół odżegnywał się od śpiewania w języku Sida Viciousa. Jak widać zmiana wokalisty niesie ze sobą też nowe możliwości.

Czytaj dalej >>>

CONCRETE ELITE – Iron Rose – recenzja

Teksański zespół Betonowa Elita wydał właśnie swoją pierwszą długogrającą płytę o tytule „Żelazna róża”. Trochę zabawne jest to przywiązanie do twardych i zimnych materiałów budowlanych ale jak tylko odpalicie tę płytę to stwierdzicie, że w sumie całość otoczki doskonale pasuje do muzyki.

Czytaj dalej >>>

NEGATIVE VIBES s/t EP – recenzja

Negatywne wibracje to nowy punkt na warszawskiej mapie hałasu. Wywołali je muzycy zespołów Glory Days i Lazy Class. Sporo jest solidnego wydzierania się które przywodzi na myśl klasykę wczesnego hard core; sam już nie wiem dokładnie co, ale jest naprawdę stylowo.

GRADE 2 – Break the routine – recenzja

Słucham tej płyty na wciąż. Ochy i achy, które dotyczyły debiutu w dużej mierze koncentrowały się na (bardzo młodym) wieku muzyków, niż warstwie muzycznej. Co należy zrozumieć, bo stetryczała scena desperacko potrzebuje dowodów, że jeszcze nie całkiem umiera. No i jeśli powyższa płyta Grade 2 jest zwiastunem większej fali nowych zespołów, to streetpunka czekają złote dni.

Czytaj dalej >>>

Lion’s Law/ Stars and Stripes – Heritage – recenzja

Lubisz współczesny oi! i street punk? Nie przejdziesz obojętnie obok tego francusko amerykańskiego splitu. Szczególnie, że oba zespoły pokazują tu to co mają najlepsze.

Czytaj dalej >>>

DIRTY WORK – Out for you – recenzja

Smarkaty, załogancki street/pogo punk prosto z ulic kanadyjskiego Toronto. Umiejętności może nie za dużo ale słychać, że serducho do grania mają bo mimo niedoskonałości technicznych i surowej, najpewniej chałupniczej produkcji słucha się tego nie najgorzej.

Czytaj dalej >>>

COCK SPARRER – Forever – recenzja

Doskonała płyta. Od początku do końca. Mam wielki szacunek dla kogokolwiek, kto ogarnia chociaż połowę ukazujących się nowości, więc podobne opinie trzeba formułować bardzo ostrożnie, ale na podstawie tego, co słyszałem, mocny pretendent do mojego ulubionego wydawnictwa z trwającego wciąż roku.

Czytaj dalej >>>

THE ANALOGS/ PRAWDA – split ep – recenzja

Całkiem spoko split zespołów z dorobkiem wpadł mi właśnie w ręce. Wydawnictwo to inauguruje nową serię wydawniczą „Vinyl punx” i znajdują się nim piosenki The Analogs i Prawdy. Każdy z zespołów serwuje po jednym premierowym utworze oraz po klasycznym coverze.

Czytaj dalej >>>

© 2017 Dead Press — Powered by WordPress

Theme by Anders NorenUp ↑