Mistrz literatury grozy, Stephen King jest wielkim fanem The Ramones, a oni są (czy już może raczej byli) wielbicielami horrorów. Połączenie sił do wspólnej produkcji wydawało się nieuchronne i nastąpiło w 1988r. w trakcie pracy nad filmem „Smętarz dla zwierzaków”.

Najpierw była książka pod tym samym tytułem. Wydana w 1983r. do dziś uznawana jest za jedną z lepszych pozycji w dorobku pisarza. Opowieść została zainspirowana autentycznym zdarzeniem z życia rodzinnego Kinga: kilka lat wcześniej rodzina Kingów zamieszkała w domu w Orrington, tuż przy ruchliwej drodze. Ponieważ domowe zwierzaki ginęły tam licznie, okoliczne dzieci założyły na dziko niewielki cmentarzyk dla swoich pupili, który znajdował się blisko domu Kinga. Tam spoczął Smucky, kot córki Kinga – Naomi. Z kolei jego kilkuletni synek Owen omal nie zginął pod kołami ciężarówki, wbiegając któregoś dnia na drogę. King dorobił do tych wydarzeń własną historię i do dziś uważa, że „Smętarz” to jedyna własna powieść, która go naprawdę przeraża. Prawa do ekranizacji uzyskał najpierw reżyser „Nocy żywych trupów”- George A. Romero, jednak po kilku latach zrezygnował z projektu. King postanowił wtedy po raz pierwszy zaangażować się w produkcję filmu na podstawie swojej książki. Mimo wcześniejszych sukcesów „Carrie” , „Lśnienia” czy „Cristine” i słynnych reżyserów (De Palma, Kubrick, Carpenter) autor nie był zadowolony z żadnej ekranizacji i publicznie je krytykował. Prawa do sfilmowania „Smętarza” sprzedał w końcu Paramount Pictures i postawił warunek, że sam napisze scenariusz.

petsemataryposter

Akcja filmu toczy się w rodzinnych stronach pisarza, w stanie Maine, gdzie przeprowadza się rodzina Creedów. Louis , który ma być lekarzem na miejscowej uczelni przyjeżdża do dużego domu z żoną Rachel, córką Ellie i synkiem Gage. Wita ich sędziwy sąsiad Jude, ostrzegając, że lokalizacja domu jest kiepska ze względu na ruchliwą drogę i że powinni uważać na ciężarówki. Jude zabiera wkrótce całą rodzinkę do lasu i pokazuje miejscowy „Smętarz dla zwierzaków” (napis z błędem zrobiło któreś z dzieci chowające swojego zwierzaka). W pierwszym dniu pracy Louis próbuje ratować studenta Victora Pascowa, potrąconego przez auto w czasie joggingu. Pascow ostrzega doktora przed smętarzem i umiera. Wraca ponownie we śnie Louisa i znów mówi mu by nie robił nic czego by później żałował. Wkrótce gdy Louis zostaje sam w domu, na drodze ginie kot Creedów, Church. Jude zabiera doktorka i kocie zwłoki na tajemnicze cmentarzysko , znajdujące się za Smętarzem. Miejscowi Indianie grzebali tam niegdyś swoich zmarłych, ale ziemia okazała się „zła” i teren pozostał opuszczony. Jude nie wyjaśnia dlaczego Louis ma tam pochować kota, twierdzi tylko że jego córka będzie zadowolona. Church wraca w nocy, ale jest odmieniony, dziwny i agresywny. Niebawem docieramy do kluczowej sceny filmu. Creedowie i Jude imprezują na pikniku nieopodal domu, dzieci puszczają latawca. Chwila nieuwagi sprawia, że Gauge zbliża się niebezpiecznie do drogi, po której pędzi ciężarówka. Kierowca nuci przy akompaniamencie radia „Sheena is a Punk Rocker” The Ramones ( w powieści jest to dla odmiany „Rockaway Beach”). Samochód zauważa Jude i krzyczy. Louis biegnie by ratować syna, który wbiega na drogę i ginie pod kołami stalowego potwora. Po pogrzebie dziecka, pomimo ostrzeżeń Jude’a i ducha Pascowa, Louis wykopuje trumnę i zanosi zwłoki Gage’a na indiańskie cmentarzysko. Wtedy rozpoczyna się prawdziwy koszmar….

petvideo1
Do reżyserii zaangażowano ostatecznie Mary Lambert, a w obsadzie aktorskiej także zabrakło głośnych nazwisk, po za Kingiem, który zagrał pastora na pogrzebie. Produkcja ruszyła w 1988r., a King skontaktował się z The Ramones i zaproponował im napisanie piosenki tytułowej do filmu. Ramonesi odpowiedzieli pozytywnie, więc King zaprosił zespół do swojego domu, aby pogadać o piosence. „ Stephen dał egzemplarz „Smętarza” Dee Dee’emu i w czasie gdy debatowali z Johnnym o baseballu, Dee Dee w niecałą godzinę napisał tekst piosenki w piwnicy Stephena” wspomina w wywiadzie dla New York Post Marky Ramone. Natomiast muzykę Dee Dee napisał wraz z przyjacielem i producentem zespołu, Danielem Rayem. Nagranie utworu zaplanowano na połowę grudnia 1988r. w nowojorskim studiu Sigma Sound. Na producenta wybrano Jeana Beauvoira z The Plasmatics a inżynierem dźwięku został Fernando Kral, mający doświadczenie przy pracy nad muzyką filmową. Tak wspomina on na łamach portalu SOS sesję nagraniową: „Johnny, Marky i Joey świetnie wykonali swoją robotę. Byli skoncentrowani na tym co robią. Inaczej było z Dee Dee’m. Grał swoją partię na próbie, jednak brzmiało to słabo. Na właściwej sesji, już się nie pojawił i linię basu zagrał za niego Jean Beavoir”. Sam Dee Dee w swej autobiografii „Lobotomy: Surviving the Ramones” tak wspomina nagrywanie „Pet Sematary” oraz kilka tygodni później albumu „Brain Drain”: „Było ciężko, ponieważ wkurzało mnie ich towarzystwo i zaczynałem się ich bać. To pchnęło mnie do odejścia z zespołu, po mimo, że nie skończyłem nagrywać swoich partii basu. Wszyscy w zespole mieli problemy: z dziewczynami , z kasą i z psychą”. Przed odejściem zdążył jeszcze wystąpić w teledysku, w którym sceny z filmu zostały poprzeplatane migawkami z wizyty zespołu na słynnym cmentarzu Sleepy Hollow. Wydanie singla „Pet Sematary”, jak i albumu „Brain Drain” zaplanowano na koniec marca 1989r. i zgrano je z premierą filmu, która miała miejsce 21 kwietnia. Obraz został dobrze przyjęty przez widzów i różnie przez krytyków, zarabiając w samej Ameryce Płn. 57 mln $ (przy budżecie ok. 11 mln). Piosenka była często grana w stacjach radiowych, a klip pojawiał się systematycznie w MTV, co spowodowało, że stała się największym hitem grupy w Stanach docierając do 4 miejsca listy Modern Rock Tracks Billboardu.
Film w 1992r. doczekał się kontynuacji. Wyreżyserowany znów przez Mary Lambert „Smętarz dla zwierzaków 2”, mimo zaangażowania ówczesnego idola nastolatek, Edwarda Furlonga (młody John Connor z „Terminatora 2”) nie odniósł już jednak sukcesu. Warto wspomnieć, że do napisów końcowych wykorzystano w nim kolejny utwór autorstwa Dee Dee i Daniela Reya –„Poison Heart”– nagrany przez Ramones na album „Mondo Bizzarro”.
I to właściwie wszystko. A jeśli nie lubicie horrorów z lat 80 to poczekajcie na remake „Pet Sematary”. Podobno ma on ujrzeć światło dzienne już w 2016r.

petvideo2

Grzegorz Nykiś

Pod łukiem zmurszałych tablic
Stare gobliny i zakapiory
Wychodzą bezszelestnie z ziemi
A dookoła jest zapach śmierci
I w nocy, kiedy wieje zimny wiatr
Nikogo to nie obchodzi, nikt nie wie

Nie chcę być pochowany na smętarzu dla zwierzaków
Nie chcę znowu żyć
Nie chcę być pochowany na smętarzu dla zwierzaków
Nie chcę znowu żyć

Podążam za Victorem do świętego miejsca
To nie sen, nie mogę uciec
Zęby i kły, klekoczące kości
Dusze jęczące pośród nagrobków
I w nocy, kiedy księżyc jest jasny
Ktoś płacze, coś jest nie tak

Księżyc w pełni, spokojne powietrze
Nagle czuję dreszcz
Victor szczerzy zęby, ciało się rozpada
Szkielety tańczą, przeklinam ten dzień
I w nocy, gdy wilki wyją
Wsłuchaj się, a usłyszysz mój krzyk.

Bibliografia
www.ramones.com

http://www.imdb.com/title/tt0098084/

link do klipu: